Czerń otwiera się dla tych, którzy Jej poszukują. Jest jak Prastara Bogini, najbardziej pierwotna z pierwotnych, odwieczna. Nie jest Szatanem, ale Jego Źródłem. Istniała jeszcze zanim pojawił się w Niej Szatan. Nie jest też kobieca, nie ma płci, więc nie jest matką w dosłownym znaczeniu tego słowa. Jednak będąc numerem Jeden, Kolebką i Początkiem Wszechrzeczy zasługuje na miano Pramacierzy.
Czarna Bogini wyłoniła się z Chaosu, wielkiego niezmierzonego potencjału. Kiedy się wyłaniała Jej Ciemne Królestwo okryło Chaos niezgłębioną Czernią. Objęło swym smolistym ciałem całą chaotyczną przestrzeń jak pierwotny Smok. Jest nieodgadniona i niepojęta, nie ma w Niej niczego co mógłby opisać i zrozumieć ludzki rozum, a jednak kusi i przyciąga z magnetyczną siłą, tak, jak światło płomienia przyciąga ćmę, która nie zważając na niebezpieczeństwo zatraca się w wirującym tańcu i ginie w jęzorach ognia.
Czarna Bogini jest tak bezkresna i bezdenna, że Jej ogrom przekracza ludzkie wyobrażenie. Nie ma w Niej czasu ani wymiaru, nie ma w Niej przyczyny i ta nieprzyczynowość czyni Ją idealnie Wolną, nie związaną żadną relacją z nikim i z niczym. Kreacja dzieje się poza Nią i bez Jej zgody, wynika z działania Szatana, a nie z Czerni. Kreacja to absolutna domena Szatana.
Cokolwiek się do Niej zbliży zostaje pożarte, bo Ona pochłania wszystko jak kosmiczny odkurzacz, rozkłada na cząstki i dematerializuje, wymazuje pamięć. Jest antykreacyjnym utylizatorem, niszczy wszystko co wejdzie z Nią w kontakt, to definitywna Śmierć, Anihilacja. Jest idealną biernością i stagnacją, inercją, jak zamarznięte morze na północy świata, ciche i martwe.
Nie jest zła w ludzkim rozumieniu, ale jest złowieszcza, ponieważ niesie zagładę, destrukcję i śmierć. Nie jest też dobra, bo nie posiada żadnej cechy życia. Nie ma w Niej nawet jednego fotonu, który rozświetlałby Jej Mrok, jest bezgranicznie ciemna.
Wszystkie Jej cechy wskazują na to, że jest doskonała, a Jej doskonałość przejawia się w Jej Samowystarczalności. Jest Pełnią, Jednią, jest scalona i kompletna. Nie ma w Niej żadnego pragnienia ani tęsknoty, bo Ona niczego nie potrzebuje. Nie ma w niej przyczyn, powodów, nie ma presji ani celu. Jest idealny spokój. Doskonałość sama w sobie, w której nie potrzeba niczego zmieniać. A kiedy nie ma potrzeby zmiany, nie ma też potrzeby ruchu. Jest Zamieranie. Brak napięcia, brak przyciągania i drgania. Śmierć Absolutna.
Czerń jest sama dla siebie zarówno początkiem jak i końcem. Skoro nie ma w Niej czasu, to znaczy, że wszystko dzieje się w Niej w tym samym momencie. Nie ma z Niej ucieczki. Droga ku Niej to Droga, która wiedzie na Zatracenie. W Jej objęciach wszystko przestaje mieć sens, bo Ona jest Kresem i Zapomnieniem, jednocześnie owe Zapomnienie prowadzi do błogości, ekstazy i poczucia Spełnienia.
Kiedy Czerń przesącza się do ludzkiego serca, pojawia się głęboki spokój, irracjonalne poczucie szczęścia, bezgraniczna radość wynikająca z bezdennego smutku, miłość i nienawiść splecione w jednym łańcuchu i w końcu ukojenie. Nie ma już pośpiechu, poszukiwań, gonitwy, walki i ucieczki, jest błogość. W Czerni nie ma osądów, ocen, podsumowań i bilansu zysków i strat, nie ma rachunków sumienia, poziomów dostępu i podium z pucharem za stopień doskonałości. Te wszystkie wymyślone na potrzebę ego i ambicji bzdury nie mają żadnego znaczenia w Czerni.
Czarna Bogini nie jest obietnicą raju, bo nikt w Niej nie odbierze nagrody i nikt w Niej nie będzie żył wiecznie. Życie kończy się w momencie przekroczenia Granicy Czerni - raz na zawsze, bez powrotu, bez reinkarnacji.
Ona jest Kresem, przystankiem końcowym, to cel naszej podróży, a droga do Niej wiedzie przez Szatana, jej Syna, który jako Esencja Buntu toruje szlak i usuwa wszelkie przeszkody.
źródło: Oratio Draconis
1 lutego 2026r.
